سفینه نجات فاشیسم اسلامی

طرح ها از آریا و آرم سپاه از گرداب. رمیکس از ضدولایت فاشیسم

غین دو توت

بلابلا

چطور زمان و روال یک جلسه ی دموکراتیک را تعیین کنیم؟ (معرفی doodle)

فرض کنید می خواهید یک جلسه با شرکت چندین نفر از دوستان برگزار کنید. خب، اگر بخواهید دموکراتیک عمل کنید چطور زمان و دستور جلسه را تعیین می کنید؟ به تک تک افراد زنگ می زنید و نظرشان را می پرسید؟ البته این کار ساده ای نیست. علاوه بر اینکه جمع بندی نظرات چندین نفر نفر ساده نیست زمان و هزینه ی تماس، و البته ریسک امنیتی را هم باید در نظر بگیرد. خب اگر اکثر شرکت کنندگان به اینترنت دسترسی منظم داشته باشند اینجا doodle به کارتان می آید. البته دودل فقط برای تنظیم جلسه نیست بلکه زمان و برنامه ی هر رخدادی را که نیاز به تصمیم جمعی دارد می توانید با آن تنظیم کنید. مثلا یک برنامه ی کوه نوردی، مسابقه یا ...

شیوه ی کار با دودل بسیار ساده است.

- مثل سایت های دیگر اول باید یک اکانت در doodle.com باز کنید:




- سپس مشخصات خود را وارد کنید و دکمه ی Create Account را بزنید:



- یک ایمیل Activate account به ایمیل شما فرستاده می شود. به حساب ایمیل خود بروید و در این ایمیل لینک را کلیک کنید تا اکانت تان فعال شود. سپس ایمیل و پسورد خود را وارد کنید تا این صفحه برایتان بیاید:


- برای تنظیم وقت رخداد Schedule an event را بزنید تا به صفحه ی تنظیم زمان بروید. تنظیم زمان در چهار گام ساده انجام می شود:

زمان و توضیح و مشخصات خود وارد کنید و Next را بزنید:



تاریخ جلسه را مشخص کنید ( به تقویم میلادی) و Next را بزنید:

- بازه های زمانی پیشنهادی را مشخص کنید ( در صورت لزوم با کلیک add further time slots می توانید تعداد گزینه ها را افزایش دهید):

خب رأی گیری آماده است. حال می توانید لینک این رأی گیری را کپی کنید و برای همه ی کسانی که قرار است نظر دهند بفرستید (همچنین می توانید مضمون رأی گیری را ویرایش کنید و...)
اگر لینک بالا را باز کنید می بینید که این رای گیری ابتدا به این شکل است:

- حال هر کس که لینک رای گیری را دریافت کند می تواند در کادر سمت چپ نام خود را بنویسد و هر چند تا از گزینه ها را که مناسب دید تیک بزند و با زدن Save رای خود را ثبت کند. برای رای دادن لازم نیست افراد اکانت دودل داشته باشند. به علاوه افراد می توانند کامنت بگذارند . هر کس که رای می دهد یک ایمیل آگاهی برای شما ( ایجادکننده ی رای گیری) فرستاده می شود.

بعد از اینکه چند نفر رای دادند نتیجه رای گیری شبیه به این شکل خواهد بود:



می بینید که بر اساس رای گیری بالا زمانی که اکثریت مناسب دیده اند ساعت ۱۸-۱۹ است. به این ترتیب زمان رخداد به طور کاملا دموکراتیک تعیین می شود.
------

شبیه همین روند نظرسنجی را می توانید برای انواع رای گیری ها (مثلاً درباره ی دستور جلسه) هم تکرار کنید. برای این کار در ابتدای روال باید Make a Choice را انتخاب کنید:


حال گزینه ها را تعیین کنید (لازم به گفتن نیست که دامنه ی گزینه ها باید گسترده باشد تا بتواند نظرات گوناگون را پوشش دهد)
در مرحله ی بعد انتخاب کنید که خودتان می خواهید مردم را به نظر دادن دعوت کنید یا doodle این کار را برایتان کند (گزینه ی دوم جدید است و من امتحان نکرده ام).

خب نظرسنجی آماده است. مثل مورد قبل می توانید لینک نظرسنجی را برای همقطارهایتان بفرستید.
در نهایت بعد از اینکه مردم رای دادند نتیجه چیزی شبیه این خواهد بود که می توانید بر اساس آن گزینه (های) مورد نظر را انتخاب کنید:
خب به این ترتیب به فرض اینکه همه ی افراد به ایمیل دسترسی داشته باشند شما می توانید به طور کاملا دموکراتیک و امن زمان و دستور جلسه را مشخص کنید. موفق باشید.


پ.ن. به زودی یک سری نکات مفید برای برگزار کردن جلسات دموکراتیک بر پایه ی تصمیم گیری توافقی consensus decision making را می نویسم.

چرا جمهوری ایرانی (و نه جمهوری اسلامی)؟

اخیراً میرحسین موسوی گفته « به نفع همه ماست شعارهایی متناسب با ظرفیت کشور طرح کنیم و از طرح شعارهای انحرافی و غیرمنطبق با وضعیت کشور بپرهیزیم.» منظورش روشن است : فریاد «استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی» مردم به مذاق این کارگزار قدیمی بنیانگزار جمهوری اسلامی خوش نمی آید. تا اینجای قضیه هیچ جای تعجب نیست. اما قضیه وقتی پارادوکسیکال می شود که موسوی و تشکیلات اش ادعای مردمی بودن دارند. اما «جمهوری اسلامی» تا چه حد «متناسب با ظرفیت کشور» است؟


خواست «جمهوری اسلامی» به این معنی است که قوانین کشور (دست کم تا حدی) برپایه ی شریعت اسلام باشد وگرنه صفت«اسلامی» زائده ی بیهوده ایست. و امثال موسوی تأکید دارند که اسلام هنوز دین اکثریت مردم کشور است. خب گیریم که این درست باشد. اما آیا مسلمان بودن مردم به معنای آن است که مردم خواهان حکومت شریعتمدار (تئوکراسی) هستند؟

در پاسخ به این سوال، نتیجه ی نظرسنجی از مردم در مورد نقش شریعت در مقایسه با ترکیه، مصر اندونزی و پاکستان بسیار گویاست :



بر مبنای این نظرسنجی که توسط موسسه ی معتبر گالوپ در سال ۲۰۰۷ انجام شده، می بینیم که ایران پس از ترکیه سکولارترین کشور جهان اسلام است. فقط حدود ۱۵ درصد مردم ایران معتقدند که «شریعت باید تنها منبع قانون گذاری باشد». و این در حالی است که در اصل چهار قانون اساسی ج.ا درج شده:

«کلیه قوانین و مقررات مدنی، جزایی، مالی، اقتصادی، اداری، فرهنگی، نظامی، سیاسی و غیر اینها باید بر اساس موازین اسلامی باشد. این اصل بر اطلاق یا عموم همه اصول قانون اساسی و قوانین و مقررات دیگر حاکم است و تشخیص این امر بر عهده فقهاء شورای نگهبان است.»

بنابراین تناقض سخنان اصلاح طلب های از سنخ موسوی و خاتمی روشن است: از یک طرف برخلاف نظر اکثریت قاطع (۸۵ درصد) مردم کشور، قاطعانه خواهان حفظ قانون اساسی شریعتمدار فعلی هستند و از سوی دیگر تشکیلات خود را مردمی می دانند. اما بر مبنای این نظرسنجی، نفی شعار «جمهوری ایرانی» را به بهانه ی «نامتناسب بودن با ظرفیت کشور»‌ جز دهن کجی به خواست قاطبه ی مردم ایران چگونه می توان می توان تلقی کرد؟

منبع نمودار: مجله New Internationalist

رژیم ج.ا از چه کسی بیشتر می ترسد؟

علیرضا بهشتی آزاد شد، با پرداخت وثیقه ی ۲۰۰ میلیونی. بهشتی مشاور بلندپایه ی موسوی و از سردمداران تشکیلات جنبش راه سبز (جرس) است.
محمدعلی دادخواه آزاد شد، با پرداخت وثیقه ی ۵۰۰ میلیونی. دادخواه وکیل عضو كانون مدافعان حقوق بشر است.
شیوا نظر آهاری آزاد نشد. چون خانواده اش امکان پرداخت وثیقه ی ۵۰۰ میلیونی را ندارند. جرم شیوا فعالیت حقوق بشری است.

سوال: رژیم ج.ا. از چه کسی بیشتر می ترسد؟ یک اصلاح طلب دم کلفت یا یک فعال بی پناه حقوق بشری؟

تبعیض حق رای در بالاترین

عده ی زیادی از کاربران بالاترین شهروند درجه دو این جامعه مجازی هستند. چطور؟ به سادگی حق رای ندارند. چرا؟ چون به جبر جغرافیایی (و اقتصادی) در ایران پشت دیوار سانسور فاشیسم اسلامی زندگی می کنند. برای رسیدن به مدال «شما بالاترین هستید» بالای ۹۰ درصد کاربران ایران باید از انواع سایت ها و نرم افزارهای فیلترشکن (پروکسی) استفاده کنند . مشکل این است که خیلی از فیلترشکن ها (یا شایده همه شان؟) با تکنولوژی آژاکس (Asynchronous JavaScript and XML) در دکمه های امتباز دهی کار نمی کنند .

من درباره ی گذشته ی سیستم امتیازدهی بالاترین نمی دانم اما می دانم که امتیازدهی بدون آژاکس هم ممکن بود و بعد طبیعتا این سوال مطرح می شود که آیا صاحبان بالاترین موقع گذاشتن سیستم آژاکس برای سیستم امتیازدهی خبر نداشته اند که با این کار اکثریت کاربران داخل ایران را از شکل دهی صفحه ی داغ بالاترین محروم می کنند؟ گیریم که خبر نداشته اند اما چرا تا به حال یک روایت بدون آژاکس از صفحه هایشان فراهم نکرده اند؟ آیا از لحاظ نرم افزاری این کار ناممکنی است؟ نه ولی به هر حال کاری است. و با منطق شرکتی اگر یک کار به صرفه نباشد انجامش توجیهی ندارد.


البته اینکه این که این وضع چقدر در دنیای واقعی می تواند تاثیر داشته باشد به یک تحقیق گسترده ی جداگانه نیاز دارد که در رژیم ج.ا. البته ممکن نیست. اما مسلم است که ما کاربران بالاترین خیلی راحت می توانیم درباره ی میزان اهمیت کلیک ها و محتوا هایمان مبالغه کنیم.

چیزی که مسلم است این است که در غیاب مشارکت عمده ی کاربران داخل ایران، این امکان برای یک عده ی معدود اما سازمانیافته و مجهز به اسلحه ی مسنجر یا سازمان نیافته اما به قدر کافی همفکر و بی کار (!) در خارج از کشور فراهم می شود تا سلیقه های خود را به عنوان mainstream بالاترین که شاید تا حد زیادی نماینده ی mainstream وب فارسی هم باشد دیکته کنند و این یعنی دادن میدان دادن به مهندسی افکار عمومی توسط این گروه های کاربران «خارج نشین» و به روشنی اصلاح طلب.

برای سایتی که خیلی کاربران اش امیدوارند که در آن یک مدل مجازی از تمرین دموکراسی ایرانیان را پیش می برند این اصلا رکورد خوبی نیست چون این اصلا کار دموکراتیکی نیست که به راحتی هر چه تمام تر یک عده از بازیگران رو به صرف محل زندگی شان کلا «بی خیال» شد. در حالی که همین کاربران هستند که بخش بزرگی از ترافیک سایت (فکر کنم بالای پنجاه درصد؟) و به تبع آن قیمت تبلیغ و در نتیجه سود بالاترین را تضمین و تأمین می کنند. بالاترین هر چه باشد یک تعاونی یا بنگاه خیریه نیست. کاربر ایرانی بالاترین برای این شرکت، نقش کارگر بی حقوق جهان سومی را بازی می کنند. واقعا «دنیای مجازی» کاملا هم مجازی نیست.


اما از جنبه ی دلاری قضیه می توان پرسید که آیا اعمال این تبعیض در نهایت محاسبه برای صاحبان بالاترین سودی دارد؟ من در این مورد اطلاعی ندارم بنابراین گمانه زنی نمی کنم. چیزی که مسلم می نماید این است که اگر بالاترین شانس کاربری مساوی به کاربران داخل ایران را فراهم کرده بود آنها با علاقه ی بیشتری در بالاترین فعالیت می کردند و لذا بر ترافیک بالاترین و به تبع آن به سود ناشی از تبلیغات بالاترین افزوده می شد.

رسانه شمایید، لکن...

زرت و پرت زیادی نکنید. مبادا پایتان را هم از گلیم سبز اصلاح طلبی بیرون نگذارید. رهبری «راه سبز امید» مصلحت شما را تشخیص می دهد و مراتب را به حیث مقتضی به اطلاعت تان می رساند. بچه های سبز خوبی باشید. رسانه شمایید.